หลับฝันหวานนะ... ป.ล ระวังมดต่อยนะ 555+ Tc!~ บะบุยจร๊า

ทำไรอยู่...อยากบอกว่า...คิดถึงนะ

ยุ่งอยู่อ่ะป่าวเนี่ย

จ๊ะเอ๊...baby

ห้ามเบี้ยวน้า

ต้องเจอตอนปี่ใหม่

OK?

ซา_หวัด_ลี_คะ
หนูนา

ไม่ได้กลับจ่ะ รอปีใหม่อ่ะ

คิดถึงเพื่อนนาจะแย่แล้ว

ดีดีจ่ะ ไม่มีเรียนหรอเนี่ย

ดีดีจ่ะ ไม่มีเรียนหรอเนี่ย

เขายังไม่ได้เอากล่องมาคืนนานะเลย


จะหยิบมาก็ลืม



ทุกที



ไม่เกินมาทิตย์นี้นะจะเอาให้








(ถ้าไม่ลืม)







คิดถึงนานะนะค่ะ




เม้นตอบด้วยล่ะ



คิดถึงมากมาย

วรรณาเขาจะไปแข่งกีฬาที่ลำปางพรุ่งนี้นะ

เป็นดัมเยอร์ด้วยแหละ

555++

ฮาแตก

ขอเม้นหน่อยนะ

จะเริ่มเม้นแล้วนะ

เม้น แล้ว จะ ดี หรอ

เม้น แล้ว เม้น เยอะ นะ

เม้น แล้ว จา อ่าน ไหว หรอ

เม้น แล้ว จะ อ่าน ไหม ละ

เม้น แล้ว เธอ คิด ยัง ไง

เม้น แล้ว เธอ จาะ ด่า ไหม

เม้น แล้ว เธอ จะ ชอบ ไหม

เม้น แล้ว รำ คาญ ป่ะ

เม้น แล้ว จะ สบาย ใจ ขึ้น บ้าง ม่ะ

เม้น แล้ว จะ เม้นท์ กลับ ไหม

เม้น แล้ว หิมะ คง ไม่ ตก นะ

เม้น แล้ว ลด โลก ร้อน ได้ ปะ

เม้น แล้ว อน่า โกรธ นะ

เม้น แล้ว ให้ ยิ้ม ด้วย

เม้น แล้ว อย่า ตก ใจ

เม้น แล้ว ขอ ให้ ฉั น น่า รัก ขึ้น

เม้น แล้ว ขอ ให้ โต ไว ๆ

เม้น แล้ว ก้อ เม้น อยุ่ เนี่ย

เม้น แล้ว ก้อ เม้น อีก

เม้น แล้ว เม้น ไป เม้น มา

เม้น แล้ว เม้น มา เม้น ไป

เม้น แล้ว เม้น ให้ เต็ม ที่

เม้น แล้ว ไม่ ด่า แน่ นะ

เม้น แล้ว กิน ข้าว ยัง

เม้น แล้ว หิว ข้าว จัง อะ

เม้น แล้ว กิน ข้าว กับ ไร

เม้น แล้ว จา กิน อิ่ม ไหม

เม้น แล้ว มี คน เลี้ยง ปะ

เม้น แล้ว อยาก ไป เลี้ยง ข้าว จัง

เม้น แล้ว เป็น ห่วง กลัว คนอื่น เลี้ยง ไม่อิ่ม

เม้น แล้ว สบาย ดี ป่ะ อ่ะ

เม้น แล้ว อยู่ ไหน หรอ

เม้น แล้ว อยู่ กะ คัย อ่ะ

เม้น แล้ว ก็ ระวัง ตัว เอง หละ

เม้น แล้ว เทอ จา ง่วง มั้ย อ่ะ

เม้น แล้ว จน ง่วง แล้ว อะ

เม้น แล้ว ไม่ ไป ไหน หรอ

เม้น แล้ว น่า เบื่อ ป่ะ

เม้น แล้ว รู้ สึก เมื่อย มือ อะ

เม้น แล้ว เม้น อีก ด้าย ป่ะ

เม้น แล้ว จา มา เม้น ใหม่

เม้น แล้ว ขอ ให้ ดี สุขสันต์

เม้น แล้ว ขอ ให้ สุข ทุก ๆ วัน

เม้น แล้ว เม้น นั้น ฉัน รัก เธอ (อ้าว) มันพาไป

เม้น แล้ว มา เม้น คืน five ด้วย อย่า ลืม

เม้น แล้ว ลืม กัน ก็ จะ ดัดขนตา>>> (งอนอ่ะ คิคิ)

เม้น แล้ว จะ ไม่ เปลี่ยน ใจ

เม้น แล้ว ก็ มิ ได้ นำ พา

เม้น แล้ว จน ใน ที่ สุด ก็

เม้น แล้ว น่ะ จ้ะ วัน นี้...

.เม้นเม้น
.เม้นเม้น
..เม้นเม้น
...เม้นเม้น
....เม้นเม้น
.....เม้นเม้น
......เม้นเม้น
.......เม้นเม้น
........เม้นเม้น
........เม้นเม้น
........เม้นเม้น
.......เม้นเม้น
......เม้นเม้น
.....เม้นเม้น
....เม้นเม้น
...เม้นเม้น
..เม้นเม้น
..เม้นเม้น
.เม้นเม้น
.เม้นเม้น
..เม้นเม้น
...เม้นเม้น
....เม้นเม้น
.....เม้นเม้น
......เม้นเม้น
.......เม้นเม้น
........เม้นเม้น
........เม้นเม้น
........เม้นเม้น
.......เม้นเม้น
......เม้นเม้น
.....เม้นเม้น
....เม้นเม้น
...เม้นเม้น
..เม้นเม้น
..เม้นเม้น
.เม้นเม้น
.เม้นเม้น
..เม้นเม้น
...เม้นเม้น
....เม้นเม้น
.....เม้นเม้น
......เม้นเม้น
.......เม้นเม้น
........เม้นเม้น
........เม้นเม้น
........เม้นเม้น
.......เม้นเม้น
......เม้นเม้น
.....เม้นเม้น
....เม้นเม้น
...เม้นเม้น
..เม้นเม้น
..เม้นเม้น
.เม้นเม้น
.เม้นเม้น
..เม้นเม้น
...เม้นเม้น
....เม้นเม้น

ปีใหม่มาเจอกัลน้า .. ขอร้อง

ปีใหม่มาเจอกัลน้า ..

ตอนเน้ยุบ้าน กลับวันศุกแหน่ะ

หวัดดี
คร๊าฟ
เพ่สุดแก่
เม้นมาหั้ย
อ่ะนะแบบ
ว่าคิสเถิง

นานะยังอยู่ปะนั้น

ทามายไม่ตอบพีจังมั้งอะ

วันเสาร์นี้กลับบ้านแล้วนะ

แต่เด๋วแวะดูหนังก่อน

แล้วกลับบ้านยังอะนั้น

อ่านแล้วกินใจดี

*_*







ช่วงเวลาอย่างนี้อยากให้ทุกคนได้อ่านกัน







เงิน 20 บาท มีค่ามากสำหรับคนบางคน


ในขณะที่ใครหลายๆ คนกินอิ่ม นอนหลับอยู่ในบ้านที่แสนสบาย ใช้เงินฟุ่มเฟือยเต็มสูบไม่มีจำกัด อยากได้อะไรซื้อ อยากกินอะไรกิน ทิ้งๆ ขว้างๆ บ้างตามประสาคนเหลือกินเหลือใช้

แต่ในอีกมุมหนึ่ง...กลับมีคนที่ยอมเดินด้วยเท้า จากจังหวัดอุบลราชธานี ไปยังจังหวัดอยุธยา ด้วยระยะทางไกลมากว่า 600 กิโลเมตร เพียงเพื่อเงินวันละ 20 บาท

เรื่องที่ทางทีมงานจะขอนำเสนอต่อไปนี้
เป็นเรื่องที่เพื่อนสมาชิกเว็บไซต์ พันธ์ทิพย์ดอทคอม
ประสบเหตุการณ์ด้วยตัวเอง และอยากนำมาเล่าให้เพื่อนๆ ได้ฟัง
ซึ่งเขาก็เล่าว่า ... ผมและครอบครัวได้เดินทางไปเที่ยวจังหวัดอยุธยา ระหว่างทางก่อนที่จะถึงจุดหมาย ผมได้มองไปข้างทางและเห็นชายแก่คนหนึ่งใส่เสื้อสีขาว กางเกงขายาวสีน้ำเงิน กำลังเดินอยู่ข้างทางแบกถุงปุ๋ย พร้อมห่อผ้าขาวม้า 1 ห่อ เดินกลางแดดกลางวันร้อนๆ ยามบ่าย ผมจึงให้แฟนจอดรถและลงไปถามชายชราคนนั้นว่า

ผม : ตาจะไปไหน ทำไมมาเดินตากแดดแบบนี้เล่า
ตา : (ยิ้ม) จะไปอยุธยา
ผม : ตาจะไปทำไมที่อยุธยา ไปหาใครเหรอ
ตา : ไปรับจ้างเลี้ยงวัว มีคนเขาบอกว่าที่อยุธยา มีคนเขาหาคนเลี้ยงวัว
ผม : เขาจ้างวันละเท่าไหร่ ตารู้จักเขาเหรอ
ตา : เขาจ้างวันละ 20 บาท มีที่พักให้ด้วย (ตาหมายถึงนอนกับวัวเลย) ตาไม่รู้จักเขาหรอก ที่ไปนี้ก็ต้องไปถามเขาอีกทีว่าใครจะจ้างตาเลี้ยงวัวบ้าง
ผม : แล้วใครบอกตาว่าที่อยุธยาเขาหาคนเลี้ยงวัว
ตา : คนแถวบ้านตาบอก เขาพูดกันว่าที่อยุธยามีคนเขาหาคนเลี้ยงวัวเยอะ
ผม : ตามาจากไหนละ มาคนเดียวเหรอ แล้วยายไปไหนล่ะ
ตา : ตามาจากอุบลฯ ตามาคนเดียว เพราะยายตายแล้ว
ผม : ลูกๆ ไม่มีเหรอตา
ตา : มีลูก 2 คน ชายคน หญิงคน มีครอบครัวกันหมดแล้ว ไม่เคยเห็นหน้ามาหลายปีแล้ว ยายตายนี่พวกมันยังไม่รู้เลย
ผม : แล้วทำไมตาไม่อยู่บ้าน หางานแถวบ้านทำล่ะ
ตา : ตาไม่มีบ้าน พอยายตาย พี่น้องยายเขาก็ไม่ให้อยู่ในที่ของเขา งานแถวบ้านมี แต่เขาไม่จ้างตาทำ เขาบอกว่าตาแก่แล้ว ทำอะไรช้าไม่ทัน เขาก็ไม่จ้างตา
ผม : แล้วตามาถึงที่นี่ได้อย่างไง
ตา : ตาเดินมาเรื่อยๆ
ผม : เดินมาจากอุบลฯ นะเหรอตา ทำไมไม่นั่งรถเมล์มาล่ะ
ตา : (ยิ้ม) ตาไม่มีตังค์ (ควักเงินออกมาให้ดู ซึ่งในมือตามีเงิน 15 บาท เหรียญ 5 บาท 1 เหรียญ ที่เหลือเป็นเหรียญบาทเก่าๆ สีเขียว)
ผม : แล้วตาออกจากอุบลฯ มาวันไหน
ตา : หลังสงกรานต์ 2 วัน (ยิ้ม)
ผม : แล้วตาเอาอะไรมาด้วย นี่ห่ออะไรที่ตาถือมา
ตา : อ๋อ ห่อกระดูกยาย กับถุงเสื้อผ้าตา
ผม : แล้วตากินอะไรอยู่
ตา : เดินผ่านร้านที่เขาขายมันต้ม แม่ค้าเขาเลยให้ตามากินฟรีๆ
ไม่เอาตังค์ตาด้วย
ผม : (สายตาของผมมองไปที่เท้าของตา เห็นรองเท้าของตามีกระดาษติดที่ส้น) กระดาษติดที่เท้าตานะ ระวังหกล้ม
ตา : (ยิ้ม) อ๋อ ตาเอามันมารองที่เท้าตาเอง เพราะส้นรองเท้ามันขาดแล้ว เวลาเดินมันร้อนส้นเท้า
ผม : แล้วนั่นน้ำอะไรจ๊ะตา (เห็นน้ำสีน้ำตาลในขวดสีขาวขุ่นมากๆ วางอยู่ข้างๆ ตา)
ตา : น้ำกินตาเอง

หลังจากนั่งคุยกับตาแกไปเรื่อยๆ ก็ได้รู้ว่า ตา อายุ 76 ปีแล้ว
แต่ผมดันลืมถามชื่อแกมา รู้แต่ว่าสิ่งที่ได้สังเกตเห็นตลอดเวลาคือ
เนื้อตัวค่อนข้างเลอะ มีรอยยุงกัดตามตัวเยอะมาก
เพราะแกบอกว่าอาศัยนอนข้างถนน นอนศาลา
และดวงตาของแกฝ้ามัวมาก เหมือนมีเส้นใยบางๆ ในดวงตา
และอีกสิ่งหนึ่งที่เห็นก็คือ "รอยยิ้ม" ที่เห็นฟัน 1 ซี่
ของแกมีมาให้ตลอดเวลาระหว่างที่สนทนากัน

ทำให้ผมรู้สึกว่าตาเป็นคนอารมณ์ดี
จากนั้นผมจึงได้ส่งร่มในมือที่ถือก่อนลงจากรถให้แกไว้ใช้
พร้อมเงินอีก 190 บาท (เพราะมีอยู่แค่นั้น)
ซึ่งตอนที่แกได้ร่ม ตาแกดีใจมาก ยิ้มตลอดเวลา
ในใจแกคงคิดว่าต่อไปนี้แกคงไม่ต้องเดินร้อนแล้วล่ะ
อย่างไรก็ตาม หลายคนอาจจะสงสัยว่า ทำไมตาแกไม่ไปบวช
หรือขอข้าววัดกิน เรื่องนี้พวกเราคุยกันว่า
ตาแกยังคงอยากทำงานหาเลี้ยงตัวเอง
ไม่อยากจะขออาศัยวัดกิน
มีมือมีเท้าก็อยากทำให้เกิดประโยชน์บ้าง …

...และนี่คือตัวอย่างหนึ่งที่สะท้อนให้เห็นว่า
ยังมีคนอีกจำนวนมากต้องปากกัดตีนถีบเพื่อความอยู่รอดของตัวเอง
รู้แบบนี้แล้วทำไมไม่ลองมองย้อนมาดูตัวเอง
ว่าวันนี้คุณ "พอเพียง" แค่ไหนกัน ?

ทั้งนี้ผู้เล่าประสบการณ์ คิดได้ว่า
เขาโชคดีเหลือเกินที่มีกินมีใช้ เกิดมาไม่ลำบาก มีพ่อแม่ มีเงินให้ใช้
แต่หลังจากเจอตาแล้วทำให้เขาคิดได้ว่า
ต่อไปนี้เขาต้องรู้จักใช้เงิน รู้คุณค่าของเงินมากขึ้น
เผื่อวันหน้าจะได้ไม่ลำบาก

ทักทายจร๊า/

ทักทายจร๊า